San Xiao de Roca vida do noso Santo padroeiro con comentarios

XAQUÍN CAMPO FREIRE. 20-04-2017.

 

VIDA, ALGO FABULADA, DO NOSO SANTO PADROEIRO,

CON COMENTARIOS ENGADIDOS.

(FOLLA EDITADA PARA A CELEBRACIÓN DO S. XIAO EN ROCA NO  07.01. 2000).

NOTAS PREVIAS:  1.- Os datos entre aspas son principalmente do libro do profesor: Ferro Ruibal, Xesús, Diccionario de nomes galegos, Editorial Ir Indo, Vigo 1992. Algún outro dato é doutros autores. 2.- Os comentarios intercalados son da autoría de Xaquín Campo Freire, de Xaquín de Roca.

1.- TEXTO: «O nome de Xulián vén do latín Julianus, quen á súa vez vén da “Familia Julia”. Tén diversas variantes: Xián, Xillâo, Xullán, Xulián, Xuiâo e no feminino: Xiá».

«San Xián, parricida e hospitaleiro, é, como dí Flaubert, a versión cristiá do mito grego de Edipo. Amigo da caza, un día matou un corzo quen antes de morrer lle profetizou que acabaría matando ós seus propios pais. Pillou medo. Fuxiu e púxose, en terras moi lonxanas, a servir a un rei, quen, en recompensa polos servizos prestados, deulle o título de cabaleiro e casouno coa viúva dun señor moi rico».

Continúa leyendo San Xiao de Roca vida do noso Santo padroeiro con comentarios

San Xiao de Roca e os seus cruceiros

POR XAQUÍN CAMPO FREIRE DE XAQUÍN DE ROCA, 07 DE XANEIRO 2003.

 

Hai anos adoitaba eu na misa do día de San Xiao facerlles entrega aos meus paisanos de Roca dalgún relatorio da nosa historia común. Este pertence a 2003.

Posteriormente, sen modificar o texto orixinal, fun engadindo, corrixindo ou modificando algúns detalles en forma de notas, que me foron chegando ou eu mesmo preguntei. Espero que  sirvan elas para unha mellor clarificación.

“Non des a esquecemento”. Así o deixo eu  hoxe.para a memoria común.

Queridos amigos e conveciños de Roca:

Un ano máis temos a sorte de celebrarmos a festa do noso Padroeiro, San Xiao ou San Xulián. Un ano máis, (5, 6 e 7 de xaneiro de 2003), imos renovar a amizade e a ledicia de estarmos xuntos. Algúns acudimos á cita desde ben lonxe. Este ano parece que colle azos e leva trazas ese pulo de restaurarmos o noso templo parroquial, que xa se ven xestando desde o ano pasado. Ogallá!. Todos temos de facer un esforciño. É moi necesario. Con este motivo dedícovos outra colectánea anual. Esta vai encol dos cruceiros da nosa benquerida parroquia e algúns outros datos históricos. Na acordanza dos nosos devanceiros había tres crases de cruceiros con distintas titularidades:

Continúa leyendo San Xiao de Roca e os seus cruceiros

San Xiao de Roca e Camiño de Santiago

XAQUÍN CAMPO FREIRE, 30-03-2017.

Hai tempo escribín un artigo dicindo que a igrexa e a parroquia de San Xiao de Roca, Guitiriz, Lugo, estaba no Camiño de Santiago.

Non. Non me pegaron. Pero o trato foi coma se eu fose un soñador iluminado ou un fantasioso de lendas orientais.

Agora, novamente, volven a interrogarme e non sei ben o por que. Pero nótase que a idea anda dando voltas. Por iso é necesario aclarar conceptos que expliquen plausibelmente  certos indicios.

Antes nada cómpre ter en conta que os peregrinos eran principalmente persoas individuais. Salvo  que nalgunha circunstancia moi extraordinaria se organizasen grupos con traxectorias curtas e de pouco tempo. Esa imaxe de grupos en moreas e organizados en orixe que vemos hoxe a pé polas estradas non ten nada de parecido coa realidade de antano. A forma de vida e traballo non permitía grandes dispendios. España era pobre. Nin había tempo libre para iso. O traballo era moito, todos os brazos eran necesarios, desde os máis picariños ata os anciáns. Cada un facía aquilo que podía. A vida media era moi curta e non había un mínimo de cartos para botárense ao mundo en grupos. A saúde tampouco axudaba. E o camiño tiña características de aventura e non estaba libre de riscos e perigos.

Continúa leyendo San Xiao de Roca e Camiño de Santiago

Que ben é saber ser cada un do seu tempo

XAQUIN CAMPO FREIRE. MANDIÁ-FERROL, 12-03-2017

A vida é evolutiva. Cada época ten un xeito propio de ser nesa etapa. Vou entrar nesa decena na que maioritariamente toca xa recoller deste mundo. (Chega con levar conta da media das idades nas esquelas dos xornais).

Qohélet, o sabio do Eclesiastés 3, 1-2,  di: “Todo ten o seu momento. E cada cousa baixo o ceo ten o seu tempo. Un tempo para nacer e un tempo para morrer. Tempo de plantar e tempo de arrancar o plantado”. Andar fóra de tempo é un drama e mesmo un fracaso. Por veces un gran ridículo.

Continúa leyendo Que ben é saber ser cada un do seu tempo

A María de Piñeiros no 8 de marzo de 2017

XAQUÍN CAMPO FREIRE, 03-03-2017.

Benquerida María:

Lémbrome de ti case todos os días. Foron dez anos de convivencia veciñal moi achegada. Souben das túas alegrías e tamén das túas moitas penurias e dificultades.

Vén aí o oito de marzo, día da muller traballadora, e quero renderche a meirande gratitude. Porque te coñecín e admirei sempre a forma que tiveches de sacar a vida adiante. Moitas veces viñeches falar comigo para pedir un consello ou mesmo unha axuda para ti, para os fillos, para os teus.

Si, María. Non te fagas a despistada. Ti es esa muller, nena ou anciá, moza, casada ou viúva, sempre traballadora, que che tocou vivir en calquera das casas da nosa benquerida parroquia entre os anos 1968-1978.

Tamén te lembro, xa velliña, no Asilo-Residencia San José. Cantas veces me viñeches contar a túa vida, por veces no confesionario, outras nos mesmos corredores ou na sancristía da capela. Por veces recollín as túas bágoas, outras as soidades e tamén as alegrías cando me falabas dous teus. (Cantos deles daquela xa finados ou polo mundo adiante na emigración). E lembro aquela sor María, calquera das monxas, que daban de si o mellor que tiñan.

Continúa leyendo A María de Piñeiros no 8 de marzo de 2017

Varias consideracións ao caso do Señor Urdangarín e Dona Cristina

XAQUÍN CAMPO FREIRE, 17-02-2017.

NOTA DE PRENSA EN DIVERSOS MEDIOS:

“URDANGARIN USÓ UNA ONG DE NIÑOS CON CÁNCER PARA LLEVARSE EL DINERO A PARAÍSOS FISCALES”. “URDANGARÍN Y TORRES SAQUEARON LA FUNDACIÓN PARA NIÑOS DISCAPACITADOS”. “Destinaron a fines sociales solo 9.800 de los más de 620.000 euros que recibieron en donaciones públicas y de empresas; el resto se lo embolsaron el duque y sus socios”.

VARIAS CONSIDERACIÓNS:

Continúa leyendo Varias consideracións ao caso do Señor Urdangarín e Dona Cristina

Don José Gea Escolano, un Bispo noso de Mondoñedo

gea escolano

XAQUÍN CAMPO FREIRE, MANDIÁ-FERROL, 09-02-2017.

BENQUERIDO D. JOSÉ:

Primeiramente o meu máis cordial e respectuoso saúdo.  Como lle vai polo alén nese encontro amoroso co ABBÁ, inefábel?  Rece por min, meu señor. E logo quero darlle as grazas por todo. Foron moitos anos. Unha aperta garimosa. Sempre seu, Xaquín Campo Freire.

E agora cambio de xénero literario. Quero situarme en Mandíá. Na misa parroquial e despedilo coa oración comunitaria parroquial,  coma cando nos fixo as Visitas Pastorais. Lembra, non si? Nós tamén.

Continúa leyendo Don José Gea Escolano, un Bispo noso de Mondoñedo

Ganduxando vida

Amig@: SAUDOS! E posible que recibises en decembro este correo de: “GANDUXANDO VIDAS” E seguramente the resultou un pouco raro.

Pois non tal. Somos un grupo grande de amigos que estamos a promover unha celebracion: Neste ano 2017 Xaquin Campo Freire cumpre 80 anos e queremos mostrarlle o noso carino cunha sinxela homenaxe.

Falamos con el e puxonos estas tres condicions: Que sexa sinxela, comunitaria  e civil.

  • Sinxela.Sen fastos nin gastos. Un acto festivo de creaciOn colectiva onde

todos  nos  encontremos gustosos celebrando que somos amigos e que loitamos xuntos por unha sociedade mclis xusta e igualitaria. “Sen igualdade non  hai  xustiza.   E  sen  xustiza  non  hai  igualdade”.  Onde non haxa principais e secundarios. Cada un vale polo que é. Non polo posto que escalou. Unha xuntanza de persoas amigos que nos fomos vinculando ou “ganduxando” nunha traxectoria desde o ser. Non desde o poder.

Continúa leyendo Ganduxando vida