“Outro Referendum”

Mandiá / SOBRE MIN TAMÉN PESA NOVA CONVOCATORIA DADO O FRACASO «OUTRO REFERENDUM»

GALICIA DIGITAL, lunes, 16 de junio de 2014.

«Velaquí un anaco de humor do noso colaborador Xaquín Campo Freire, Xaquín de Roca (que por se alguén non o sabe é crego en exercizo), que ven precedido do seguinte “introito»:

https://drive.google.com/file/d/0B8LnpoSCz8ziWGZMWXFVVWxFUDVuWVE4SGo4dXVCU292bGR3/view?usp=sharing

«Pola plenitude de facultades que me concede actualmente a constitución (estoume a referefirir á miña CONSTITUCIÓN, persoal e física), convoco asemblea democrática para decidirmos entre todos o futuro no que afecta á miña etapa sucesoria, non lonxana, xa que acabo de cumprir 77 anos.

Por tanto, cantos se consideren coas condicións debidamente requiridas por un pobo libre, ceibe e soberano, poden optar, en 1ª convocatoria, ao exercicio que tal servizo esixa nas próximas xeiras. A tarefa é dura. Porén vale a pena optar.

O meu reino non é deste tinglado, nin deste sistema, nin é deste mundillo.

Polo tanto, proclamo aberto o proceso, con opcións para homes e mulleres, en réxime igualitario e sen ningunha preferencia, salvo a de mellor servir.

Eu xa vivín outro OUTRO REFERENDUM HISTÓRICO: “CATÓLICO: EN EL REFERENDUM, VOTA SI (ANO 1947: Lembro ben aquela propaganda).

Acabo de cumprir 77 anos de idade. Un máis do que o rei.
E xa que andamos en época de cambios, “realmente” fundamentais, eu tamén me vexo na obriga de abrir un novo proceso sucesorio, constituínte e democrático.

Por tanto: Despois de cincuenta e un anos de Párroco declárome suficientemente amortizado e poño o meu posto á libre disposición.

Por iso convoco formalmente un referendum á Sé Parroquial.

 

Dado en Mandiá-Ferrol, a 06-06-2014.

 

(E el haberá moitas opcións que pugnen polo meu posto? Aceptarán todos ao meu sucesor? Haberá quen?

Un saúdo con saúde, con humor e agarimoso.

Xaquín Campo Freire. ‘Xaquín de Roca’.

 

Dado tamén no PRINCIPADO de ROCA e SEÑORÍO DE FONTREXE».

 

(Publicado en GALICIA DIGITAL o 06-06-2014).

 

 

NOTA ACTUALIZADA:

Agora xa teño oitenta anos. Aquel referendum non chegou a celebrarse por falta de quorum. Tampouco ninguén apareceu para tomar a miña sucesión e sigo onde estaba.

Por agora non me fixo falta irme en aplicación do 155. No futuro, xa Rajoy dirá. Supoño que me sustituirá a Señora Santamaría, con nome de santa e filla de general.

Cando lle dixeron á miña prima. “Tes un mozo moi feo”, respostou: “Como bombillas Philips: mejores no hay”.

A vida éche así! Que lle imos facer.

 

 

San Xiao de Roca e a muller de pedra de Víctor Corral Castro

XAQUÍN CAMPO FREIRE. XAQUÍN DE ROCA. 11-11-2017.

No ano 1999 tiven a sorte e a honra de participar nos “ENCONTROS DA TERRA CHÁ”, no Sant’Alberte de Parga. Alí agradecín publicamente ao artista Víctor Corral Castro, de Baamonde, un agasallo inmenso que nos fixo aos de Roca: A estatua da “MULLER DE PEDRA”, como lle din comunmente.

Recupero o texto daquela miña intervención para que fique memoria dela en Galicia Dixital e logo xa se divulgará polo Google ou outros buscadores da internet. Porque é un dato histórico para conservar na memoria colectiva. Graciñas, outra vez, amigo Víctor Corral.

Sempre teu, Xaquín de Roca.

ENCONTROS NA TERRA CHÁ: VÍCTOR CORRAL CASTRO.

XAQUÍN CAMPO FREIRE 19.06. 1999.

Bo día, amigos, aquí nesta fermosa paraxe de Sant’Albertea e A Pastoriza.

Antes nada, felicitar ao noso ínclito cura e amigo D. Alfonso Blanco Torrado e colaboradores por este milagre dos Encontros e por tantísimas outras cousas.

Os povos e as persoas identificámonos pola natureza, pola fala, pola cultura, polas tradicións, polas obras de arte, etc. Iso que chamamos as “señas” ou trazos de identidade.

Eu nacín en Portodola, ao outro lado deste río, nesa pequena parroquia de S. Xiao de Roca. E a miña crianza foi por estes prados do Santo Alberte. Nesta Pastoriza de Díaz Castro, porque como di el: “o tempo vai de Parga á Pastoriza”.

Nós, en Roca, temos: O Penedo do Castelo, os ríos de Burreiros e o de Fontrexe, o de Fonte Malle e o de A perdiz. O río Roca, e desde as Xuntas, o río Parga. A vía do tren. A igrexiña da parroquia e metade desta fermosa Ponte de S. Alberte. Tamén temos a N.VI e agora a Auto-Vía. Temos muíños: O de Chispa ou de Ación e os Muíños Novos, de parceiros, na Travanca, … e pouco máis.

Acábannos de roubar a ponte de Fontrexe, na antiga Nacional VI, e o Marco da Legua, co gallo desa autovía.

Pero un día, sen mérito algún da nosa parte, un artista xenial agasallounos coa “MULLER DE PEDRA”, como lle din por aquí.

Coma se de sempre nacese naturalmente da rocha desa mesma pedra, alí a plantaches ti entre as dúas variantes da N-VI por un lado, (km. 541 da de antes e 532 da de agora), e a vía do tren o río Parga polo outro.

Xusto aí, está ese monumento á muller galega, esa augadora servizal que lles indica aos romeiros de Compostela que lles vale a pena pasaren o río pola Ponte oxival e repousaren un chisco na Fonte do Santo, a fonte do Sant’Alberte.

E xa de paso coñecen o Santuario e lle rezan unha Salve á Nosa Señora da Pastoriza como fixo o noso poeta Xosé María Díaz Castro, cando anos despois da guerra incivil se achegou aquí de romeiro.

Pois de aí somos nós! De Roca. Que fachenda, non si?

Cando na TV, co gallo da volta ciclista a España, vemos esa obra de arte, os que hoxe lonxe vivimos, con que oufanía dicimos: Olla! Ves aquela estatua na estrada?. De aí son eu e a miña xente! De aí somos nós!

Esa muller de pedra, querida e estimada, representa para nós a laboriosidade, o traballo honrado, e tamén os soños, as fantasías, os proxectos vitais, e … millenta de ilusións máis. Ás veces bágoas.

Ela xa é a nosa estatua. Cando chegamos ou saímos aí está ela recibíndonos ou desexándonos sorte ao partirmos. Ela está xa nas nosas propias utopías. A nosa Estatua da Liberdade!

No nome dos de Roca e dos de San Breixo, dos do Concello de Guitiriz, dos camiñantes e guiandeiros da N.VI, dos romeiros de Compostela, …, de todos, eu quero expresarche hoxe, amigo Víctor Corral, un sentimento grande que teño desde que aí nos deixaches ese agasallo: Grazas de todo corazón.

Oxalá que nunca unha radial, nunha escura noite pecha, nola veña serrar de raíz como está a pasar cos Cruceiros da nosa Terra. Como pasou co cruceiro da Perdiz e co de S. Alberte. Daquela, si que ficariamos con algo moi íntimo absolutamente roubado.

O camiño de Roca e os camiños da vida para nós xa non serían igual. Faltaría ela.

Amigo Víctor, por toda a túa obra de arte, tan ampla e valiosa, grazas.

Pero, pola Muller de Pedra, en Roca, un agradecemento infindo, porque nos define. Porque por ela chégase ás nosas casas. Porque está nos nosos trazos de identidade, nas nosas señas, no noso escudo. Porque foi unha idea e un agasallo absolutamente gratuíto e teu.

E, por ela, ti xa es da nosa familia colectiva, aínda que por sangue tamén tés vencellos de moi vello coa nosa parroquia de Roca, porque polos de Ribado de Quintán e outros máis, ti coma ese río e esa Ponte de Sant’Alberte, ti tamén es metade de nós.

Grazas, querido artista. Sempre teu,

Sdo. Xoaquín Campo Freire, de Xaquín de Roca. Guitiriz. (Lugo).

Ramón Marful: A sorte de encontrar na vida persoas tan boas

 

XAQUÍN CAMPO FREIRE. MANDIÁ-FERROL, 14-11-1017.

 

Este vaise e aquel vaise.

Nestes días,

xa van catro nesta banda.

 

Cando se van os amigos

Morre moito aló na alma!

 

Xa quixera ter eu a túa bondade esencial e a túa autenticidade.

Xa quixera para min a túa amabilidade e o teu saber

para desdramatizar aquilo que mesmo parecía terríbel.

Xa desexaría eu ser un home de fe e vida interior

envolta sempre nun amor tan limpo e solidario do que nos deixas exemplo.

Xa me atrevería a pedirche que a paz e a calma

con que afrontabas a vida e os contratempos

nola deixases en herdanza por quintais métricos

multiplicados con ese humor sereno

e, por veces, un pouco pícaro.

Continúa leyendo Ramón Marful: A sorte de encontrar na vida persoas tan boas

O galego é o idioma máis difícil do mundo

XAQUÍN CAMPO FREIRE, XAQUÍN DE ROCA, 10-11-2017

Chino, xaponés, húngaro, inglés, árabe, hebreu, …, Nada que ver!

“Por que o éuscaro aumenta en falantes e cae o galego?” (galicia confidencial | compostela | 05/11/2017).

 Só os pobres e as crases populares son capaces del. Será que como están acostumados a traballar, de paso, tamén traballan o galego. Por iso o galego non viste. Pero resiste.

Que vas esperar dunha lingua falada por campesiños, agricultores e labregos, por xentes do mar e peixeiros, por obreiros da construción e outros oficios manuais?

Aos nenos, temos a teima sa de nunca falarlles en tal idioma. Romperiámoslles o cerebro. Mesmo o cranio. É tan difícil! Para que ese esforzo?

Os rapaces e a xuventude, para ligar, non poden ter atrancos nin poñer máis dificultades nesa arte xa de por si ardua, custosa e traballosa.

Na familia, nas casas, o galego dános categoría de pouca crase e todos pretendemos ter un rol importante na sociedade dos “bonitos”.

Como vas chegar a un banco, aos médicos, avogados, arquitectos funcionarios dos concellos, políticos, concelleiros, xentes importantes de “LA JUNTA” de Galicia, urbanitas de visón e roupa de marcas únicas, etc., falándolles na xergas, baralletes, trampitáns ou argots dos purrelas, palafustráns ou xentallas suburbiais?

Agora ata xa se lles fala castelán as vacas para que así entendan cando as vendes para as cidades ou para fóra da Galiza. Mesmo aos canciños de colares con pedraría ou chaleques aquecedores dos rins. Trátase da promoción cultural dos de abaixo e desde abaixo e así xa poden coller exemplo os patufos e aldeáns, que están menos civilizados ca os cans.

Continúa leyendo O galego é o idioma máis difícil do mundo

Xosé Manuel Carballo Ferreiro. Alén, S/N

XAQUÍN CAMPO FREIRE. XAQUÍN DE ROCA, 05-11-2017.

Amigo Xosé Manuel:

Sobre todo, grazas inmensas polo enorme traballo que deixas feito en tantísimos eidos da nosa Galiza.Tanto amor, tanta fe, tanto humor.

Grazas pola esperanza que fixeches nacer en nenos e grandes. Grazas pola sinceridade sempre envolta en tenrura e agarimos. Sempre sinceridade radical que colocaba a cada un ou unha fronte á súa propia verdade.

Cando fagas unha velada de humor fálalles de nós a toda a nosa boa xente desa nova maneira de serdes e estardes, nese xeito novo de vivirdes unha vida plena: o Alén.

Moito che temos oído falar del. Mesmo nolo tes metido polos ollos nos teus xogos, adiviñanzas e brincadeiras. E xa non che digo nada nos contos e artigos que deixaches. Dilles aos do Alén que a loita segue, pero que o mundo avanza.

Continúa leyendo Xosé Manuel Carballo Ferreiro. Alén, S/N

Asemblea anual do Cemiterio

DÍA: 05-11-2017. LUGAR: IGREXA PARROQUIAL DE MANDIÁ

( PRIMEIRA CONVOCATORIA, ÁS 11:00 HORAS. .- SEGUNDA CONVOCATORIA, ÁS 12:00 HORAS )

 

1.- MEMORIA DO ANO 2016-2017

  • PAGO DE RECIBOS. INFORME.
  • – ALGÚNS SON POR DESPISTE OU DESINFORMACIÓN.
  • REPARACIÓNS VARIAS. (Por prestación gratuíta da COMISIÓN).

2.- PROXECTOS e ASUNTOS PARA 2017-2018.
.- PERMISO DA XUNTA DE GALIZA E MUNICIPAL PARA OBRAS. HAI SANCIÓN.

.- EXPEDIENTE DE TRANSMISIÓN DE PROPIEDADE.CONSULTAR Á PARROQUIA.

.- VIXIAR AS FENDAS DOS NICHOS ANTES DE ENTERRAR. OLLO Á SANIDADE.
.- OS CRAVOS DAS URALITAS, AO OXIDAR, REBENTAN OS NICHOS.MUDALOS.
.- HAI NIÑOS DE AVESPAS NO CEMITERIO. COIDAR OS NICHOS E AVISAR.
.- ANIMAIS NO CEMITERIO. PECHAR AO SAÍR. PERIGO CO XABARÍN.

.-   GARDAR AS ESCADAS E VASOIRAS. COIDAR O MATERIAL.

.- ROGOS. SUXESTIÓNS. PREGUNTAS. QUEIXAS. NOVAS LEIS. PROBLEMAS.

3.- CONTAS DO CEMITERIO A 30 OUTUBRO 2017

INGRESOS

RECAUDADO EN MANDIA                                               2700 €

RECAUDADO EN MARMANCON                                      385 €

TOTAL INGRESOS                                                                  3085 €

 

GASTOS

LIMPIEZA CEMENTERIO                                                       2400 €

ESCOBAS, XARRAS, INSECTICIDAPARA AVESPAS             80 €

TALONARIOS PARA RECIBOS                                                15 €

TOTAL GASTOS                                                                      2495 €

 

 

SALDO ANTERIOR:   ANO 2016                              (590) + 3334 €

SALDO ACTUAL A 30 OCTUBRE ANO 2017                       3924 €

 

Tfnos. PARA RETIRAR AS COROAS: 609 834 292.- 607 983 673.

4.- ACTOS DE DEFUNTOS EN MANDIÁ 2017.- MISAS: MANDIÁ E SAN PEDRO

  • 1 DE NOVEMBRO ÁS 11:00: EN MANDIÁ. EN SAN PEDRO, ÁS 17:00.
  • 2 DE NOVEMBRO, EN MANDIÁ:   ÁS 5 DO SERÁN:

 

GRACIÑAS A TODA A PARROQUIA E Á COMISIÓN.

Mandiá, 05 de NOVEMBRO de 2017. / O Párroco: Xaquín Campo Freire.

Mediación y reconciliación son posibles

V Encuentro de Pastoral Penitenciaria Interdiocesano de Galicia /  7 de octubre

¿Dónde está tu hermano…?

Casa de ejercicios espirituales / Diocesana de Santiago de Compostela

Planificación de la jornada

10:00.- Entrega de material

10:15.- Oración y presentación / Excmo. Alfonso Carrasco Rouco, Obispo de Lugo

10:30.-“Víctima y agresor: caminos de reconciliación en la Biblia” / José Antonio Castro Lodeiro. Profesor de Biblia del ITC

11:15.- Descanso-Café

12:00.-

13:30.- Dialogo abierto con el ponente

14:00.- Comida

16:30.- Mesa Redonda / Alfonso Losada Suarez

18:00.- Clausura

Lugar de celebración: Casa de ejercicios espirituales Diocesana de Santiago de Compostela

Avda. de las Ciencias s/n / 15705 Santiago de Compostela

 Dirigido a: La jornada está abierta a la participación de todos quienes se muestren interesados por conocer la realidad de la Pastoral Penitenciaria, y quieran profundizar sobre este tema.

 Coste de la jornada / 5 € por asistencia / 20 € por asistencia y comida

Fecha limite de inscripción: 25 de septiembre
Si estas interesado en asistir, o necesitas que te ampliemos la información te puedes poner en contacto con nosotros en:

Pastoral Penitenciaria

Diócesis de Lugo

José Río Ramilo / Pl. Santa María s/n. 27001. Lugo.

Telf.: 618568408. Email: jrmil@hotmail.com

Diócesis de Mondoñedo Ferrol

Xaquin Campo Freire / Telf.: 629150522. Email: xaquinderoca@mundo-r.com

Pastoral Penitenciaria Diócesis de Ourense

Manuel Pérez González / Telf.: 660748520 Email: manpergo@yahoo.es

Pastoral Penitenciaria Diócesis de Santiago

Juan González-Redondo Neira / Telf.: 6427120228. Email: jugorene@hotmail.com

Pastoral Penitenciaria Diócesis de Tuy-Vigo

Isaac de la Vega / Telf.. 678913242 Email: iva@mundo-r.com